Yenilenmiş arayüzüyle karşınızda!


“Dinin siyasetle hiç ilgisi olmaması gerektiğini söyleyenler, dinin ne olduğunu bilmiyorlar demektir.”

Mahatma Gandhi

Kullanıcı 
Şifre
 

*her saat güncellenmektedir

İki oda
–İsmail Örgen

[*4.669 yazı içinden]

Biz bu kavgada yokuz

Yazara Mesaj Gönder

İKİ GRUP arkadaş bir zaman bir partiden siyasete girmişlerdi. Beraber çalıştılar, koştular, nice vakitler, paralar harcadılar. Tüm bu koşuşturmaları sırasında bize hiçbir şey danışmadıkları gibi, bizim de hiçbir müdahalemiz olmadı. Buraya kadar her şey normaldi. Ta ki bu arkadaşlar bir koltuğa talip olup aralarında kavga çıkana kadar. Neticede oturulacak tek bir koltuk vardı. Ve bir tarafın fedakârlık yapması gerekiyordu. Ama iki grup da bu koltuk için koşmuşlar, var güçleriyle çalışmışlar, para harcamışlar, bu uğurda pek çok şeyden geçmişlerdi. İkisi de fedakârlıkta bulunmayınca aralarında rekabet başladı. Bizde siyaset pek dürüstçe yapılmadığı ve kazanan da kaybeden de medeni ilişkilerini devam ettiremedikleri için kavgaya tutuştular.

Tabii ki biz bu iki arkadaşımızın kavgasına üzüldük ve aralarını yapmaya çalıştık, fakat o kadar gerilmişlerdi ki neredeyse vahiy inse barışmamaya azmetmişlerdi. Elimizden geleni yaptıktan sonra biz de artık ilişkilerin kilitlendiğine kanaat getirip bu işin peşini bırakmıştık. Biz onların kavgalarını bıraktık ama onlar bizi bu işin içine çekmekten bir türlü bıkmadılar.

Zira bu iki arkadaşımız da birbirlerini yenmeye uğraşıyor ve her şeye bu nazarla bakıyorlardı. Önce her iki grup ta bizim kendilerini tuttuğumuzu yaymaya başladılar. Hâlbuki biz tüm arkadaşlarımızla kardeştik. Aralarındaki kavgaya da hiçbir dahlimiz yoktu.

Sonra ayrı ayrı her iki grup da diğer gruba karşı tavır almamızı istediler. Mesela sohbetlerimizde elbaşı olarak gördükleri kişileri görmek istemiyorlardı. Hatta işi “o gelirse ben gelmem” noktasına kadar getirdiler.

Böyle bir zulüm karşısında kalp kanlı yaşlar dökmesin de ne yapsın?

Bu olayın değişik versiyonlarını o kadar çok yaşıyoruz ki!

Bir bayan arkadaşımız ile bir erkek arkadaşımızın kendi talepleri üzerine tanışmalarına vesile oluyoruz. İzdivaçlarından sonra mutlu anlarında bizi ne kadar andıklarını bilmiyoruz ama; aralarında bir kavga olunca ya suç bizde oluyor veya iki taraf da bu kavgada kendilerini tutup, diğerini dışlamamızı istiyor.

Bulunduğumuz gruplarda da öyle!

İnsanlar balayı yaşarken sizi hatırlamaz, ama kavgaya tutuştuklarında mutlaka bir taraf olmanızı isterler.

Yok kardeşim ben sizin iç çekişmelerinize taraf olmayacağım. Koskoca adamlarsınız. Oturup İhlas Risalelerini on defa, yüz defa, bin defa okuyun kavga etmeyin. Siz enaniyetlerinizden vazgeçemiyorsunuz, sen ben kavgası yapıyorsunuz; sonra da bizlere “Ya bendensin, ya da ondan” diyorsunuz.

Kusura bakmayın biz şahıslardan yana değiliz. Hele kavgadan yana hiç değiliz.

Ben ki bana çok tepelerden yapılan pek çok zulmü sırf kavga çıkmasın, sırf “mukabele-i bilmisil zalimanesine düşmeyelim” diye ahrete bırakmışım. Şimdi kalkıp da kimse beni ve Anadolu’daki pek çok samimi arkadaşlarımızı şucu, bucu diye suçlamasın.

Anadolu’nun çeşitli yerlerinde arkadaşlarımızın daveti üzerine verdiğim “Risale-i Nur Okuma Metodları” adlı seminerlerin de ismindeki anlam haricinde başka hiçbir kastı yoktur. Aksini iddia eden arkadaşlarımız bu seminerlere katılan yüzlerce arkadaşımızla konuşabilir.

Ben de her zaman bu seminerlerde Risaleye muhalif bir şey söylemişsem uyarılmayı bizzat istemişimdir. Hiçbirimiz hatadan arınmış insanlar değiliz. Benim düşüncelerimde de yanlışlar olabilir.

Risaleye talebe olmak, bu iki/dört saatlik seminerlerde birkaç kelimeyi önüne ve sonuna bakmadan cımbızla çekerek orada burada konuşmak; bir takım heyetlere getirerek bu seminerlere engel olmaya çalışmak değil; bizzat benimle görüşmektir.

Ben her zaman söylemişim: Yanlışta ısrar etmem. Bana yanlışımı gösteren arkadaşıma her zaman dua etmişim. Yeter ki gaye bağcıyı dövmek değil, üzüm yemek olsun!

Ancak kocaman kocaman ağabeylerimizin birkaç cümleyi cımbızlayarak benimle hiç konuşmadan orada burada konuşmaları ve bir yerlere şikayet etmeleri; hele kendi kavgalarına bizleri alet etmeleri hiç şık düşmüyor. Bu işin bir de ahreti var.

Geçen hafta İzmir, Kula, Tire, Menemen, Aliağa, Dikili taraflarında 4 seminer verdik; 5 yerde derslere katıldık. Buralarda arkadaşlarımızla çok samimi Risale müzakerelerinde bulunduk. Manisa’da gündüz Arapça ve tercümesinden takip edilen müzakereli İşarat’ül İ’caz dersine hayran oldum.

Kula’da genç bayan arkadaşlarımızın hizmet verdikleri Kültür Merkezi beni çok etkiledi. Kızlarımızın o harika döşenmiş, heryerin bayan elinden çıktığı belli olan Merkezlerindeki şevkleri bana da heyecan verdi. Başka bir yerde bayanların kurup, kendilerinin idare ettikleri ve bayanlara yönelik hizmetlerin yapıldığı böyle bir hizmet merkezinin olduğunu bilmiyorum. İnşallah bu Kula örneği her bölgemize güzel bir misal olur.

Bu arada İzmir’deki arkadaşlarımızla 4 saat boyunca dişe diş, kana kan yaptığımız müzakereli seminerimizin de tadına doyamadım. Ve oradaki arkadaşlarımızdan pek çok şey öğrendim. Böyle müdakkik, ihlaslı ağabeylerimizin varlığı beni de heyecanlandırıyor.

Tire’ye ise memleketime bu kadar yakın olmasına rağmen ilk defa gittim. Oradaki mübarek yaşlı ağabeylerimizin o manevi havası beni çok etkiledi. Hizmetten başka bir şey düşünmeyen o arkadaşlarımızın yanında; tepelerde görülen birilerinin dedikodu ve kavgalarla nasıl da bu insanlara layık olmadıklarını görmek içimde birşeyleri acıttı doğrusu. Bugün ne için olursa olsun, koltuk, makam, şuraya buraya seçilme, maddi manevi etki kavgası verenleri Tire’ye, Risaleye hayatlarını veren, her şeylerini bu uğurda feda eden arkadaşlarımızı görmeye çağırıyorum.

Hepimiz sık sık Tire’ye uğrayıp, yirmi yıldır sabah namazlarını dershanede kılan, beraber tesbihatlarını yapıp, bir saatlik dersten sonra işlerine dağılan o yaşlı ağabeylerimizin ellerini öpüp dualarını isteyelim. Ve hiçbir kavganın yanında olmayıp, sadece Risale’nin ve küçüğüne büyüğüne bakmadan hakk’ın yanında olacağımıza söz verelim. Zira biz;

“Muhabbet fedaileriyiz, husumete vaktimiz yok.” Varlıklarını husumet üzerine kuranları da sadece Celal olan Rabbimiz’e havale ediyoruz.

  30.01.2008

© 2015 karakalem.net, Levent Bilgi

  1.  Bu yazının yazarına mesaj göndermek istiyorum.
  2.  Bu yazının uygun formatta çıktı'sını almak istiyorum.

4ihlas herkese lazımabdi aciz, 31.01.2008, İstanbul Türkiye

yazıda aşırı tepki gösterilecek bir durum görmüyorum. ihlasla yapılan hizmetlerin maddi ve manevi semerelerinden sözedilmiş. İnsan nasıl kendisine ölümü yakıştıramıyorsa, davranışlarını ayarlarken ihlasını sorgulamayı da kendisine yakıştırmamakta ve baştan otomatik olarak ihlaslı olduğunu kabul ederek kabahati, yanlışı, riyayı ve menfaatçiliği başkalarına yüklemektedir. Oysa ki vicdanımızın derinliklerine bir bakalım; acaba biz ne kadar ihlaslıyız; ne kadar samimiyiz; veya hizmet ediyorum zannı ile kendimizi kandırıyor muyuz! günümüzde tevhidin anlaşılmas ve anlatılmasından daha önemli bir mesele yoktur. Dolayısı ile, ben yazarın esas temas ettiği noktaya dikkat ediyorum. Öbür yönleri, olayı izah etmek ve olmaması gerekeni anlatmak için yazdığını zannediyorum. Lütfen sui zandan ve fevri yorumlardan kaçınalım, bu bizim yolumuz ve üslubumuz değil. Biz hüsnü zan ile bakmalıyız. Selam ve dua ile...

3Ben de çok üzüldümmünzevi, 30.01.2008, istanbul

Zehra Hanım, insanların kişisel sorunlarını burada dile getirmesini uygun olmadığına inanıyorum. Levent Bey de bunun uygun olmadığının farkında. O yüzden konuyu döndürüp dolaştırarak asıl söylemek istediği şeye getiriyor.

Peki hakkında her gıybet yapılan yazar burada bundan şikayet etme hakkına sahip midir? Medya üzerinden yapılmayan bir davranışı medya üzerinden eleştirmek doğru bir davranış değildir. Levent Bey bu yüzden yanlış yapmıştır.

Nefsimi temize çıkarmak için söylemiyorum ama medya yoluyla yapılan bir yanlışı medya yoluyla dile getirmekle doğru yaptığıma inanıyorum.

2Zehra Sari, 30.01.2008, Istanbul

Daha once, bu sitede yazilan bazi yazilara yorum yaptim, bazen sitedeki okuyucularin duymasina gerek olmadigini dusundugum ve fakat yaziyla ilgili anlayamadigim hususlari yaziyi yazan kisiye mail atarak sordum ama daha once hic bi yazinin ardindan yapilan bi yorumu yazan arkadasa, dusuncelerimi soylemedim bu ilk oluyor ama gercekten okurken rahatsiz oldugum ve cok uzuldugum icin bu yaziyi yaziyorum. "munzevi" adiyla Levent Bey'in yazisina yorum yapan arkadas ne kadar duz bi yazi yazmis, duzden kastim ne kadar duygudan yoksun bi yazi yazmis okurken uzuldum dogrusu. Yaziyi begenmeyebilir, yazara elestirisi olabilir ama bunu siteye degilde yazara gonderebilir, yazinin hemen altinda "bu yazinin yazarina mesaj gondermek istiyorum" kismi var.Yazdigi yazida Levent Beyin niyetini bile sorguluyor bunu neden yaptigini anlayamadim ama kendi elestirdigi noktaya binaen bende sunu soylemek istiyorum; bende sizin bu tarz bi elestirinizi sitemizde okumak istemezdim cok hassas davranmis olabilirim ama acikcasi sitemizde boyle yapici degilde kirici elestiriler okuyunca cok uzuluyorum.Aksine yazidan sonra ben degisik yerlerde de benimle ayni kitabi hemde cok ihlasla okuyan insanlarin oldugunu okuyunca cok memnun oldum, dua zincirimizde o tarz insanlarin oldugunu bilmek bana daha da bi guc verdi ;daha cok Risale okumaliyim, yakinlarimizla bu kiymetli eserleri daha cok paylasmaliyiz dedim.Siteyi hergun takip eden birisi olarak Levent Bey'in ne kadar aradan sonra yazdigi bu yaziyi gorunce mutlu olmustum ta ki "Munzevi"adli kisinin yorumunu okuyuncaya kadar.O arkadasi da kirmak icin bu yaziyi yazmadigimi da soylemek isterim sadece yorum yaparken daha bi dikkatli olmamiz gerektigini dusunuyorum.

1Tuhaf işlermünzevi, 29.01.2008, İstanbul

Levent Bey,biz bu kavgada yokuz,diyorsunuz çok güzel.Fakat kavga eden o şahıslara mesajı neden bizim üzerimizden veriyorsunuz?Acaba o insanlar bu siteyi okuyorlarda yüzlerine karşı söyleyemediklerinizi buradan okuyunca mı anlayacaklar?O kavgalarda var mısınız,bilmiyorum ama biz hiç yokuz!O yüzden mesajınızı bizzat kendilerine verin.

Seminer meselesi de o bizleri ilgilendirmiyor,keza.Biz seminer kavganızda da yokuz.

Zaten yazı bize de yazılmadı.Bakalım,muhatapları lütfedip okuyacaklar mı?Okusalar cevap yazacaklar mı?Cevap yazsalar yayınlanacak mı?

Verilecek cevaplar yayınlanmayacaksa bu yazı neden yayınlandı?Burası kişisel hırsları tatmin köşesi mi?

Aslında asıl derdiniz kanımca ne kavga eden eski dostlarla ne de dargın eşlerle.Yazının sonundaki seminer meselesini yazmak için onları da katmışsınız.Buradan yazmayın.Gidin yüzlerine söyleyin,ne söyleyecekseniz.Böylesi daha güzel.




© 2000-2015 Karakalem Yayıncılık Ltd. Şti.
Tel: (0212) 511 7141  GSM: (0543) 904 6015
E-mail: karakalem@karakalem.net
Program & tasarım: Orhan Aykut