“Dinin siyasetle hiç ilgisi olmaması gerektiğini söyleyenler, dinin ne olduğunu bilmiyorlar demektir.”

Mahatma Gandhi

Kullanıcı 
Şifre
 

*her saat güncellenmektedir

Hayat felsefem
–Rabia Nazik Kaya

[*4.597 yazı içinden]

Yaşayarak Aramak!

Yazara Mesaj Gönder

PASCAL’A GÖRE üç tip insan vardır:

1. Allah’ı bulup Ona hizmet edenler (duyarlı ve mutlu)

2. Allah’ı bulamayıp Onu aramakla meşgul olanlar (duyarlı ve mutsuz)

3. Allah’ı bulamamakla birlikte Onu aramayanlar (duyarsız ve mutsuz)

Mesele hakikatlere karşı duyarlı; meraklı, arayışlı, sualli ‘olmak ya da olmamakta’ düğümleniyor.

Müteharrik cenaze; hayatını dinle hayatlandırmayıp bedenî işlevlerden ibaret, hayvanî duygularla anlık zevklere tutunarak yaşayan, görünüşte canlı ama hakikatte ölü insanlar için kullanılan bir tabir. Hareket halindeki ölü! Bu gruptakiler aynı zamanda “duyarsız ve mutsuz olanlar!”

İnsan kâinattaki her şeyle kalben alâkadar ve sever halde yaratılmıştır. Eşyanın halden hale geçmesiyle, yani önce çiçekli süslü bahar, sonra bozulmuş ve çürümüş sonbahar ve ölüm sahneleri şeklinde o biten ve giden son hallerine karşı kimse duyarsız kalamaz! Ama insan, göz önündeki bitişleri ve onlarla gelen acıyı anlamlandıramazsa ne yapacaktır?

Ya ‘Bunda büyük bir anlam olmalı’ diyerek iz sürecektir veya bu anlaşılmaz acıya karşı kendini duyarsızlaştırmanın çarelerini arayacaktır! Kötü ve korkunç bir şey görünce gözlerini kapatmak veya kötü sözler işitecekken kulaklarını kapatma ihtiyacı hissetmek gibi! Anlık zevkler ve eğlencelerle günü gün etmenin sebebi bu kendini uyuşturma, unutma ve gaflet halinin, yani ‘duyarsız kalabilme’ arayışının neticesi değil midir?

Elbette mutsuzdur ama duyarsız kalmaya özellikle kendini atar. Zira duyarlı olmak o kişiye, acı duymak ve sinir uçlarına dokunulması olarak yansır! Bu böyledir çünkü sürekli karanlığa alışmış bir göz, ışıkla karşılaşmaktan ilk anda pek hoşlanmaz ve gözleri acır! Diyelim ki siyah bir perdeye bakıp içi karardığından gözlerini kapatmak ve bunu görmemek ister. Ama biri ona o perdenin arkasında çok güzel manzaralar olduğunu haber verse ve aralamaya ve göstermeye başlasa, kendi de görse, gözlerini açmaya ve duyarlı olmaya başlayacaktır! Duyarsızlık ve mutsuzluk birbirini körükler. Mutsuz oldukça duyarsızlaşır, duyarsızlaştıkça daha mutsuz olur.

İşte ‘duyarsız ve mutsuz’ olanlarla ‘duyarlı’ olanların arasındaki yol ayrımı aslında böyle başlar: Ölüm gerçeğine karşı alınan tavırla...

“Duyarsız ve mutsuz” olanlar, hareket eden cenazeler olmakla birlikte, yaşadıkları hayat günlerini ve o hayatın içindeki tüm eşya ve objeleri de kendileri için ölü, madum ve yok kılarlar… Zira avuçlarında tuttukları, görünüşte bir parça zevk verip sonra kaybolup giden bir şeydir. Bunun ötesinde mesela bir çiçeğin yanından geçerken onu bakmayan, baksa da görmeyen, görse de üzerinde düşünmeyen bir insan için, o çiçeğin orada var olması o kişinin iç âleminde de var olması anlamına gelmez! Çiçek orada vardır ama çiçeği duygu ve düşünceleriyle kendine anlamlar alarak uyarlamayan kişinin iç âleminde yoktur. Kokusu ve solana kadar güzelliğiyle geçici bir menfaat sunsa da, çiçekten gerekli anlamı gereken cihazlarıyla alıp okuyamamak, aslında çiçeği ona yok kılar.

Bu duyarsızlık sebebiyle kâinattaki diğer tüm varlıklar; günler, yıllar ve koca bir hayat o kişi için madum, ölü ve yok sayılır. Yaşamıyor gibi yaşamak! Zaten bundan daha büyük bir mutsuzluk sebebi olabilir mi?

Allah’ı isim, sıfat ve fiilleriyle eşyada arayarak, her birine Rabbani mektuplar ve mesajlar nazarıyla bakmaktır gerçek duyarlılık. Dışındaki büyük âlemi kendi iç aleminde de var kılarak, uyarlayarak, okuyarak, çözerek yaşamak kadar mutluluk verici ne olabilir? Orada sürekli bir hayatlanma, dirilme, yenilenme, yeniden öğrenme, kemal yürüyüşü vardır.

Bu açıdan, Bediüzzaman, “Allah’ı arayarak yaşama”nın tecessüm etmiş halidir diyebiliriz. Kâinattan yaratıcısını soran bir seyyahtır. Bu zamanda bir insanın yaşayabileceği ne türden iç ve dış acı varsa yaşamış, sormuş, merak etmiş, ıstırap çekmiş ve kendi yaralarına “Kur’ ân’ la gelen ilaçları” başkalarına göstermiştir.

Meselenin tam bu kısmının benim için ayrıca önemi var. Önemli olan kısmı şu ki, “Hayatı imanla, dinle hayatlandırmak” tabirini Bediüzzaman Hz. aslında külliyatın her satırında söylemektedir! Çünkü genel olarak ‘mana-i ismi’ bakışından gelen ve duyarlı kalbi acıtan bir hadise veya sahne, ‘birden bir ayetin imdada yetişmesiyle’ ve ‘mana-i harfi’ yani ‘Allah adına oku!’ ma ile yerini huzura bırakır.

Bu aralar okumaya başladığım İbn Tufeyl’in Hayy Bin Yakzan’ı (Nesil yayınları-Mustafa Uluçay’ın derlemesiyle) ve sonrasında okumaya niyetlendiğim İbni Sina’nın aynı adlı asıl eseri; kişi, Allah’ın varlığını kendi aklıyla kabul edebilse de Allah’sız, yani vahiysiz hem arama, hem bulma, hem de duyarlılık konusundaki imkânsızlığı çarpıcı bir şekilde gösteriyor. Aldığım notları ve fikirleri başka bir yazıda ele alabilirsem ne âlâ…

Ancak bahsini etmeden de geçemiyorum ki; Sözler’de “Bir yıldızböceği olan aklınla meseleleri halletmeye çalışmak yerine, âyetlerinin her biri bir yıldız olan Kur’ân Güneşinin altına girmek” ifadesi, Allah’ı arayarak yaşamanın ve duyarlı-mutlu olmanın en önemli yoluna işaret ediyor.

Buradan hareketle, Müminliği, Müslümanlığı ismen üzerinde taşımaktan ziyade, iman ve teslimiyeti yaşayarak kendinde gerçekleştirmeye çalışmak, gerçek ‘duyarlılıktır.’ Kişi ne kadar yaşayabiliyor, hayatında uygulayabiliyor ve gerçekleştiriyorsa o kadar vardır, mevcuttur, hayattardır, diridir.

Bu, Risale-i Nurlar için de geçerlidir. Dışındaki âlemi okuyarak, anlayarak ve kendinde gerçekleştirerek uygulamak nasıl ‘Allah’ı arayarak yaşamanın’ vazgeçilmeziyse, Risalelerden ancak okuduğumuz, anladığımız ve hayatımıza uyarladıklarımız bize aittir ve biz de o kadar ona ait oluyoruz. Tıpkı Kur’ ân’ı kaç kere hatmetmekle hükümlerine ne derece itaat ediyor olmak arasındaki fark ve aynı zamanda birbirini beslemesi gibi... Hükümlerini icra ettiğimiz Kur’ ân’ dır bizimle yaşayan; rafın en üstünde duran veya sevap olsun diye okuduğumuz kadarı değil! Risaleler Kur’ ân’ ın malıdır! Onunla hayatımıza kattıklarımız ve ‘duyarlılığımız’ derecesinde ‘kendimizde gerçekleştirmiş’ ve harekâtımızla kâinata ilan etmiş oluruz...

  17.04.2006

© 2015 karakalem.net, Hülya Kartal

  1.  Bu yazının yazarına mesaj göndermek istiyorum.
  2.  Bu yazının uygun formatta çıktı'sını almak istiyorum.

9, 29.05.2006,

Bir şeyi eleştirebilmek için önce o şeyden vazgeçmeli sonra yol göstermeli, oğlum yalan söyleme deyip yalan söylemek ne kadar gülünçtür

8Hamallık..Faruk, 28.05.2006, Ağrı

Faydasız ilimden Allah a sığınırım Buyuruyor efendimiz..

Kitap yüklü eşeklerden olmaktan Allah a sığınıyorum....

Sevgiler...

71.Tip İnsanCemil Yüzer, 28.05.2006,

İnşallah bizler de 1.Tip deki insanlardan oluruz. Çok güzel bir yazı, tebrik ederim...

6Allah razı olsunDuazen, 27.05.2006,

Esselamu aleykum

Ne kadar güzel yazmışsınız, maşallah,

Allah razı olsun.

Kaleminize yüreğinize sağlık

ne kadar isterdim eşiminde sizler gibi yazmaya çalışmasını okumasını.

İnşallah bir gün Allah onada nasip eder sizler gibi.

Dualarımda kalın

selam ve muhabbetle

erdoğan baş

5geç kalınmış bir günden sonra, 26.05.2006, İstanbul

kalp kabınıza şifa temennileriyle...

4Allah razı olsunzühre, 16.05.2006,

Allah razı olsun güzel tespitler yüreğinize, kaleminize sağlık.

3NE KADAR OKUDUM DEME NE KADAR YAŞADIM DE!zaim cerrah, 15.05.2006,

gerçekten çok güzel ve kalbi bir yazı olmuş ALLAH HEPİMİZE GERÇEK RUHUMUZUN DUYARLILIĞINI NASİP ETSİN KARANLIKTA DEVAM ETME HALİNDEN KURTARSIN NE KADAR OKUDUM DEME NE KADAR YAŞADIM DE

2ALLAH Razi olsunyusuf, 25.04.2006, avrupa

Kardesimiz cok guzel ifade buyurmuslar.2-3 gundur agzindan bal damliyan tabirine uyan bir kardesimin hal ve tavirlarindaki nefsanilik uzerine uzulurken bu yazi gercekten cok onemli bir hakikate dikkat cekip ,uyariyor...

Yasanmayan bilgi Yukdur kisiye,Yasanan bilgi faideli ve Ebedi mutluluga ulastirir,bir baska tevafuk bu konu dosstv.com da hukmet arayislari adli cok istifade ettigim programdada dile getirilmisdi,tekrar cumlenizden ve yazardan ALLAH razi olsun...

1...illede OlmaK için GayreTbahrideniz ışık, 18.04.2006, İstanbul

...hayata dair çok güzel bir yazı olmuş...şimdi sıra bizde...ne kadar anlar, yaşarsak o kadar nasiplenmiş olacağız...Latif ve Rahman olan Rabbimiz Allah cümle Keşif Yolcularının anlayış ve yaşayış katsayısını arttırsın...




© 2000-2015 Karakalem Yayıncılık Ltd. Şti.
Tel: (0212) 511 7141  GSM: (0543) 904 6015
E-mail: karakalem@karakalem.net
Program & tasarım: Orhan Aykut