“Dinin siyasetle hiç ilgisi olmaması gerektiğini söyleyenler, dinin ne olduğunu bilmiyorlar demektir.”

Mahatma Gandhi

Kullanıcı 
Şifre
 

*her saat güncellenmektedir

[*4.622 yazı içinden]

Ümeyye’ler Bilâl sevmez

Yazara Mesaj Gönder

SAADET ASRINDA, iman ile küfrün en keskin biçimde yüzleştiği denklemlerden biri, Bilâl-Ümeyye denklemidir.

Ümeyye b. Halef, Kureyş’in reislerinden ve zenginlerindendir. Bilâl b. Rebah ise, onun Habeş asıllı siyahî kölesi...

Hz. Peygamber Rabbinden gelen “Ey örtüsüne bürünen! Kalk ve uyar! emrine binaen hakkı tebliğe başladığında, ona en sert ve en kaba tepkiyi verenlerden biridir Ümeyye. Kendisi gibi Mekke’nin zenginleri ve reisleri varken, henüz genç denilebilecek yaştaki ‘yetîm-i Ebu Talib’in vahiyle kazandığı ayrıcalık, onun d kanına dokunmaktadır. Dahası, gelen vahiy dolayısıyla, bundan böyle hayatlarını istedikleri gibi yaşayamayacaklarını, istedikleri gibi kural koyamayacaklarını, koydukları kuralı istedikleri gibi eğip bükemeyeceklerini hissetmektedir.

Bu durum, onun durumundaki hemen her Kureyşli gibi, onu da gelen vahye karşı şedit bir düşmanlığa yöneltir.

Bu düşmanlığa gelecek en büyük cevap ise, bizatihî kendi evi içindendir. Ümeyye’nin yetenekli kölesi Bilâl, efendisinin tam aksine, İslâm’ın çağrısına ilk olumlu cevap verenler arasındadır ve Bilâl’in bu durumu Kureyş içerisinde Ümeyye’nin deyim yerindeyse ‘karizmasını çizmekte’dir. ‘Yetîm-i Ebu Talib’ diyerek, anasız babasızlığından ve yoksulluğundan küçümseme devşirdikleri Muhammed Mustafa sallallahu aleyhi vesellem’in getirdiği mesaj, Ümeyye’nin kalbine giremese de evine girmiş, kölesi Bilâl’in kalbine çıkmamacasına yerleşmiştir.

Bu, hayatını üstünlük, efendilik, seçilmişlik, önde oluş, zenginlik ve büyüklük kavramları içerisinde kurmuş Ümeyye için tahammül edilemez bir meydan okuma niteliğindedir. Bilâl’in efendisinin verdiği işleri aksattığı filan yoktur. Bilâl aynı yetenekli Bilâl’dir. Ama Ümeyye’nin gözünde, köle Bilâl, herşeyiyle köle olma durumundadır. Sadece kol ve kas gücünü değil, ruhunu ve kalbini de Ümeyye’nin mülkiyetinde saymalıdır. Aklı Ümeyye’nin düşündüğünü onaylamak üzere çalışmalı, kalbi Ümeyye’nin inandığı üzere inanmalı; cüz’î iradesini Ümeyye’nin mutlaklaştırdığı iradesine tâbi kılmalıdır.

Ama böyle yapmamıştır Bilâl. O günün şartlarında bir köle olarak kol ve kas gücünü efendisinin hizmetinden esirgememiş; ama ‘köle’liğin ‘beden’le ilgili bir durum olduğunu, köle olmanın aklını, kalbini, iradesini ve ruhunu da efendisine teslim anlamına gelmediğini idrak edegelmiş biri olarak, Hz. Peygamberin getirdiği davet karşısında kendi tercih hakkını kullanmıştır. Ümeyye’yi rahatsız eden “Lâ ilâhe illallah,” Bilâl’in dünyasında gerçeğin ta kendisidir.

İşte bu kabul, Ümeyye’yi çılgına çevirir.

Bilâl’in bu haliyle sergilediği örneklik, nitekim Âmir b. Füheyre gibi başkaca kölelerin de Bilâl gibi imanlarını açıkça ikrar cesareti göstermeleri, Mekke’nin reislerini kaybedilmiş bir mücadeleyi kazanmaya hırslandırır.

Başvurulan tedbir, tam bir zavallılık göstergesidir. Bedeninin köleliğine karşı ruhunu özgürleştirebildikleri için imanı tercih edebilmiş mü’min köleleri, bedenlerine eziyet ederek ‘yola getirmeye’ çalışırlar. Mekke’nin kızgın kayalıklarında üzerine kızgın taş konularak aç susuz güneşin altında bırakılan Bilâl, bu halde iken söylemeyi vird edindiği “Ehad! Ehad!” nidalarıyla, Ümeyye’yi ve ‘halef’lerini daha bir çılgına çevirmektedir.

Bilâl’in bu halinde “Ehad! Ehad!” diyerek Rabbini anıyor olmasında ise, tam da onun ruhunu özgürleştiren sırra işaret eden bir mânâ vardır.

Allah Vâhid’dir ve O’nun vâhidiyeti Kureyş müşriklerince de kabul edilmektedir. Onlar, bir ilahlar hiyerarşisi içeren şirkleriyle, Allah’ı hiyerarşide onun ayarında bir başka ilah bulunmayan en üstün ilah olarak görmektedirler.

Ama Ehad, onların ‘vâhidiyet’e yükledikleri bu kirli mânâyı silip süpürmekte, bu sözümona ilahlar hiyerarşisini tastamam bertaraf etmekte, âlemler Rabbinin başka hiçbir şeyin ve hiç kimsenin uluhiyetinde O’na ortak olamayacağı Tek Bir olduğunu bildirmektedir. Ehad ismi, Rabbimizi eşyanın varoluşunda işgören bütün sıfatların mevsufu ve bütün isimlerin müsemması olarak bildirir bize. Böylece, yaratma fiilinde şirke hiçbir mahal bırakmaz.

Yine Ehad ismi, Allah’ı ‘herşeyi yaratan’ olarak tarif eden Vahid ismine kıyasla, ‘her bir şeyi yaratan’ olarak tanıtır bize. Her bir şeyin onu başka herşeyden ayıran bir kimliği, teşahhusu, ferdiyeti, biricikliği vardır ve bu keyfiyet Ehad isminin bir cilvesidir. Her insanın bir ferdiyetinin olması, onu diğer insanlardan ayıran bir sûretinin, simasının, sîretinin ve şahsiyetinin olması da işte bu sırdandır.

Dolayısıyla, onu ‘nesne’leştiren ve efendisinin iradesine tâbiiyete, aklına teslimiyete mecbur bilen Ümeyye’ye karşı Bilâl elbette “Ehad! Ehad!” diyecektir. Her bir “Ehad!” nidasıyla, şirki âleminden büsbütün tardederken, efendisine “Ehadiyet sırrının cilvesi olarak, benim seninkinden ayrı bir şahsiyetim, aklım, iradem, tercih yeteneğim var. Ben bedenimle sana esir kılınmış olsam bile, irademi sana teslime mecbur ve mahkum değilim” mesajını da verecektir.

Bilâl’in tarifiyle ‘küfrün başı Ümeyye’yi en ziyade fitil eden sözün “Ehad! Ehad!” olması, bu açıdan bakılırsa, elbette tesadüf değildir.

Bu Asr-ı Saadet tablosundan hâzır zamana dair bir hisse devşirecek olursak; bugün ‘elinin altında’ gördüğü insanların iman tercihinden rahatsız olan, bize tepeden bakan, kendilerini üstün gören ve biz efendiniz böyle düşünür, böyle inanır, böyle yaşar iken siz nasıl öyle düşünüp inanır ve yaşarsınız öfkesiyle elindeki güce, imkâna, iktidara başvuran günümüz müstekbirlerinin bu tavrının gerisinde de Ümeyye-misal bir ruh hali vardır. Onların gözünde, bizler hizmetçi kölelerizdir; bizim onlardan ayrı bir ferdiyetimiz ve şahsiyetimiz yoktur; cüz’î iradelerimiz ise onların ‘mutlak’lık izafe ettikleri iradelerine teslimiyet için vardır.

İmanı hatıra getiren her emare, gündelik hayatta imanı tezahür ettiren her sembol, birilerini işte bu yüzden öfke ve tehevvüre sevketmektedir.

Kapanan kimi kapılar, konulan kimi yasaklar, ikna odaları, medyatik infazlar... hepsinin ardında Ümeyye-misal bir ruh-u habis bulunmaktadır.

Ümeyye’ler Bilâl’leri sevmez.

O halde, Ümeyye’lere inat, Ehad! Ehad!...

  03.01.2006

© 2015 karakalem.net, Metin Karabaşoğlu

  1.  Bu yazının yazarına mesaj göndermek istiyorum.
  2.  Bu yazının uygun formatta çıktı'sını almak istiyorum.
  3.  Bu yazının geçtiği eseri incelemek -veya satın almak- istiyorum.

8Nur ve ZulmetOktay GÖKKOCA, 13.05.2008, Tarsus

Nur ve Zulmet aynı kalbde içtima edemez. Ümeyye, Bilali (R.A) sevse hakikat-ı mutlaka zıddına inkılab etmiş olur ki bu da muhaldir.

7sağolasın metin kardeşim sağolasınerol inan, 10.05.2008, malatya/türkiye

bu yazın bana çok tesir etti kardeşim çook....Allah razı olsun...

6bilallerabdülhayy can, 12.01.2006, şehr-i can

lehebler EFENDİMİ ( aleyhisselam),

ümeyyeler bilalleri,

firavunlar musaları ve harunları,

münafıklar isa ve meryemleri,

kabiller habilleri,

nemrutlar ibrahimleri,

deccaller saidleri,

yarasalar ışıkları,

şeytanlar melekleri, SEVMEZ VE SEVEMEZ !

O SEVMEYENLERİN KALPLERİNDE YER EDİNMEK NASİP OLMASIN ZİRA O KARA KALPLERDE BULUNMAK İSTEMEM BEN !

O SEVMEYENLERE İNAT , SEVİLMEYEN O KUTLULARA MİLYON SALAT VE SELAM OLSUN !

5GARİPLERE MÜJDELER OLSUN !gürcan, 11.01.2006, eskişehir

bu din-i mübin , garib bir zamanda gurabanın içinde zuhur etmiş ve müstekbirleri içine almamıştır.

bilaller EHAD EHAD derken ,

bazı sahabiler mecburen , işkence sonrası " hubel hubel " dedi veya dedirtildiler. kimileride ikna odalarına alındılar şimdilerde.

o zaman vahidin yanında ehad diyen bir bilal , bu zamanda ise "biz de inanıyoruz " diyenlerin arasında "HAKİKİ İMAN " diyen bir kutlu zaman yolcusu.

kutlu mu kutlu aynı zamanda mutlu ve huzurlu.

ve gönlü , o na kırdırılan bir belden dolayı gül gülistan.

öyle ki vücudunda bilalin üstünde ki taşa bedel - bilal efendimizin üstünlüğü mahfuz- 87 senelik yük ve baskı ve başında yüzlerce ümeyyeler ve de asrın ümeyyesi !

ibrahim aleyhisselamın dostu idi ki her yerdeki binlerce maddi ve manevi putları kırdı dağıttı ve bellerini kırdı.

nemrutlara inat,

ümeyyelere inat,

ibn-i selüllere inat,

asrın firavuncuklarına inat,

EHAD EHAD EHAD dedi ve öyle yaşadı.

zira o dostu ibrahim aleyhisselam gibi " LA YUHİBBÜL AFİLİN " diyen ve ateşlere aldırmayan "ECEL BİRDİR TEGAYYÜR ETMEZ" hakikatının bilal gibi bir kahramanı idi.

ehad ehad!

4Nur fenalara nardır.ismail uzun, 08.01.2006, Bursa

"Nur fenalara nardır."

Işıktan rahatsız olanlar ancak yarasa tiynetlilerdir.

Bir Rabbe kul olmasını bilmeyenler binler batıl mabudlara köle zavallılardır. Vesselam.

3bilal olamamaksezgin, 07.01.2006, türkiye

Bilallerin inançları için her türlü fedakarlığı yaparak geçtikleri şu dünyadan hiçbir fedakarlık yapmayı aklından bile geçirmeden yaşayıp gidişimizi görmek insanı hüzünlendiriyor...Ümeyyelere karşı hep gücü ,parayı ele geçirme düşleri kuruyoruz. Fred Reed bize kitabında nasıl bir Bediüzzaman anlatıyor oysa..Onun anlatmasından da önemlisi Bediüzzaman öyle biri değil mi?Hayatında hiç güç sahibi olma hesabı yapmış mı?

2Allah razı olsun!Mehmet Aslan, 07.01.2006, Konya/Seydişehir

Hakikaten tam yerine oturmuş iyi bir tesbit. Elbette şimdiki Ümeyye'ler o zamandaki gibi katı bir küfrün temsilcisi değiller ve soruldukları zaman müslümandırlar. Amenna, eğer müslümanız diyorlarsa elbette öyle kabul etmek gerekiyor. Ama müslüman oldukları halde bu tarif ettiğiniz muameleyi neden reva görmaktedirler? Onları Ümeyyeleştiren şirki hafi değil midir. Peki şirk hepimizin düşebileceği peygamberimiz tarafından çokça uyardığı çoğu zaman sezilemeyen bir derin kuyu değil midir. Bizim hayatımızda da bizim doğrularımıza uymayan insanları en hafifinden arkasından konuşmakla cezalandırmıyor muyuz. O halde Ümeyyeleşmemek adına aman dikkat!!!

1EhadSadık Gürbüz, 03.01.2006, Mersin

İnadına ehad yine ehad. Çünkü ehad....




© 2000-2015 Karakalem Yayıncılık Ltd. Şti.
Tel: (0212) 511 7141  GSM: (0543) 904 6015
E-mail: karakalem@karakalem.net
Program & tasarım: Orhan Aykut