Bizi herkes sevsin mi?

ALLAH(C.C) BİZİ SEVECEĞİ İNSANLAR HALİNE GETİRSİN.

TEBLİĞ İLE MÜŞERREF EYLESİN.

EBU HUREYRE(R.a) VE ANNESİ GİBİ,

ABDULKADİRİ CEYLANİ GİBİ BİZİ İNSANLARA SEVDİRSİN.

İSTERSE VE HİKMETİ İKTİZA EDERSE NİYE?..SEVDİRMESİN Kİ!

ben birde bu konuya şu boyutuda eklemek isterim.

Öncelikle bizi manevi duygu yoğunlukları farklı olan her insan, yani iman mertebesinin köklerinin endibine demir atmış bir zümreden,veya iman dallarının en yüksek tepelerine taht kurmuş diğer bir zümreden,ve bu ikisi arasındaki değişik mertebelerde bulunan zümrelerden teşekkül eden bu mana ağacının içinde yer alan bir insan hangi manevi zümreye dahil olursa olsun,onun bizi sevip sevmemesi Allah(cc) ın indinde bir ölçü değildir.

Esas olan Allah(cc) ın bizden razı olmasıdır. Kömür kalpli birisinin bizi sevmesi bizi alçaltmadığı gibi, elmas kalpli birinin bizi sevmemesi de alçaltmayabilir.

Yada kömürün nefreti bizi yüceltmediği gibi, elmasın bizi sevmesi de bizi yüceltmeyebilir.

Yeter ki ALLAH(cc)ın bizden hoşnutluğu nasıldır?

Kaldı ki Resulü Ekrem(sav) içerde ve dışarda ne imtihanlar geçirmiş. Sevenleriyle de, düşmanlarıyla da.

Kaldı ki en sevilmesi gereken bile sevilmezken.... Herkes bizi sevemez.

Fakat biz Allah(cc)ın sevdiği herkesi sevelim, O(cc) razı olduktan sonra...

saygılarımla Cem.

ilk basta EBU MUSLIM HORASANI NASIL BIRISIYMIS ?

Mansûr tarafından hîle ve yalan vâdlerle Irak’a çağrıldı ve 13 Şubat 755 (H.24 Şâban 137) yılında katledildi.

Ebû Müslim’in katli, bilhassa onun ulûhiyetine inanan İran Mecûsîleri arasında pek fenâ akisler uyandırmış ve ayaklanma çıkmıştı. Sonraları zuhûr eden Ehl-i sünnet dışı fırkalar, Bâbekiler ile Hurremîler ve Bâtınîler (İsmâilîler) kendi îtikatlarının menşei ve tarîkatlerinin kurucusu olarak Ebû Müslim’i göstermişlerdi. Ayrıca Şiîliğin az-çok yayıldığı bölgeler ahâlisi arasında da büyük kahraman olarak tanınmış ve onun adına aslı olmayan romanlar ve destanlar yazılmıştır.

Abbâsî Hânedânının kuruluşuna vesîle olan Ebû Müslim, kendi şahsî düşmanlarına olduğu kadar, Abbâsîlerin düşmanlarına karşı da şiddetli hareket etmekten geri durmamıştır. Târihçiler kendisini çok soğuk kanlı, ketûm, hasûd ve kindâr, aynı zamanda insâfsız ve merhâmetsiz bir kişi olarak zikretmişlerdir. Aslında Ebû Müslim Horasânî yaptığı işlerin netîcesini göremediği gibi, cehâletiyle pekçok Müslüman kanının dökülmesine de sebeb olmuştur.

not :

yani osman kardes bir benzetme yapmis yemede yaninda yat. hic tanimadigida belli ebu muslim horasaniyi. iste oylesine baska bir sey degil. olcmeden tartmadan.

Alemlere Uyarı'dan

Yalanlayanların sözüne uyma.

Onlara yaltaklanmanı isterler,

tâ ki onlar da sana yaltaklansınlar.

Uyma sen çok yemin edene,

aşağılık kimseye,

Başkasını çekiştirene,

söz taşıyana,

Hayra engel olana,

haddini aşana,

çok günahkâr olana,

Kaba ve katı kalpli olup

üstelik bir de soysuz olana.

Malları, oğulları var diye onlara uyma.

Ona âyetlerimiz okunduğunda,

“Eskilerin efsaneleri” der.

Biz onun burnunu sürteceğiz.

Kalem 8-16

Ey iman edenler!

Sizden olmayanları

içli dışlı dost edinmeyin.

Onlar size zarar vermekte kusur etmezler,

sizin sıkıntıya düşmenizi isterler.

Düşmanlıkları ağızlarından taşmaktadır; gönüllerinde sakladıkları ise

daha da büyüktür.

Size âyetlerimizi böylece açıklamış bulunuyoruz—eğer aklınızı kullanacaksanız.

Siz onları seven kimselersiniz;

oysa onlar sizi sevmezler.

Ayrıca siz kitabın bütününe inanırsınız.

Onlar ise sizinle

karşılaştıklarında “İnandık” derler;

kendi başlarına kaldıkları zaman da

size duydukları kin yüzünden parmaklarını ısırırlar.

Onlara “Kininizle geberin!” de.

Allah, hiç şüphesiz,

gönüllerde yatanı bilmektedir.

Size bir iyilik erişirse bu onları üzer.

Başınıza bir kötülük geldiğinde ise sevinirler.

Sabreder ve sakınırsanız,

onlar size hiçbir zarar veremezler.

Zira Allah onların bütün yaptıklarını kuşatmıştır.

ALİ İMRAN 118-121

Muhammed Allah'ın Resulüdür.

Beraberindekiler ise kâfirlere karşı şiddetli, kendi aralarında merhametlidirler.

Fetih 29

tuti-yi mucize-guyem ne desem laf değil,

çerh ile söyleşemem ayinesi saf değil,

ehl-i dildir, diyemem sinesi saf olmayana,

ehl-i dil birbirini bilmemek insaf değil.

Sözümona ‘herkesin sevgisini kazanarak herkese tebliğde bulunma’ sevdasıyla, tebliğin gerçek muhatapları nezdinde bir derece sevimsizleşmeye, ‘kulak asıp yüz çevirmeyecekler’in bizden bir derece soğumasına ve uzaklaşmasına da sebebiyet veriyoruz.

sayın metin bey yazılarınızı takip ediyorum ve taktir ediyorum..yanlız yukarıdaki sözünün acılımını sizden yapmanızı istirham ediyorum..

Metin Bey herzaman oldugu gibi üzerinde durmadıgımız, nedense atlayıverdigimiz, ayrıntı gibi gelen ancak buyuk bir hakikati içinde barındıran bir yazı ile karsımıza cıkmıs. Bugun herkese tebligde bulunabilme ugruna sınırsız bir hosgoru anlayısına kendimizi kaptırıyoruz.. Öfke duyarak bu duygumuzu Allah ın yasaklarından korunma seklinde kullanmanız gereken yerde, Allah adına öfke dahi duymuyoruz. Öfkelerimiz nefsi olmaktan öteye gecmiyor malesef. hosgoru gösterirken dahi celal-cemal dengesini korumamız gerekiyor. İnsanları yargılama noktasında hosgoru göstermeli ancak Allah ın standartlarını, sınırlarını genisletme anlamında böyle bir hakkımız olmadıgını bişlmeli ve taviz vermemeli.. Böylelikle Allah adına çıkılan bir yolu, herkesin sevgisini kazanmaya calısarak heva ve nefis adına tamamlamayalım..

Şimdi hayata baktığımızda birkaç çeşit insan ile karşılarışır. Bir kısmı dinini sadece bayramlarda ve bazı kandillerde hatırlayan ehli dünya olarak tabir edilenlere bir sözümüz yoktur. Çünkü onların "birilerine bir şeyler anlatma" gibi bir dertleri olmadığından, birşeyler anlatma peşinde olanların "dertleri" olan insanların da "dertleri" olurlar. Yani birşeyler anlatılacak kitleyi oluştururlar. Bunun yanında hayatının bir anlamının da insanları bildiği ve yaşadığı doğru yola ulaştırmayı dava edinen insanlar vardır. Bİr kısmı oldukça "radikal"dir. Yani bu kişiler için sadece siyah ve beyaz vardır. Ya onlardan veya karşıdan olabilirsin. Birbaşka kısım ise "hali ile islamı" anlatmaya çalışan, zaman ve zemin müsait ise "söz ile davet" eden, düşündüklerini konuşan ve davet eden kişilerdir. Belki bir üçüncü kısım ise kedisi dindar olduğu halde, başkalarına ulaşmak adına onlardan gözüken veya gözüktüğünü zaneden insanlardır. Bunların savundukları ise "eğer insanlardan farklı olur veya görünürsen, muhatapların seni dinlemez veya yeterli ilgiyi göstermezler" savıdır. Bu insanların hepsi iyi niyetlidir ve ihlaslıdır. Burada önemli olan doğru olanı ve doğru olduğu için isabetli olan tutumu takınmaktır. Peygamberimize "gel sen bu davandan vazgeç sana istediğini verelim" dediklerine onlardan gözükerek davasını yaymaya çalışmamıştır. Bu örnek ışığında baktığımızda bence konunun özü hangi tip insan olmayı seçtiğimiz ile ilişkili... Allah bizi doğruyu doğru bilip ittiba eden ve yanlışı da yanlış bilip ondan kaçınan kullarından etsin. Amin.

Metin bey herhalde Ebu Müslim Horasani ye ait olduğu sözlerle özetlenecek bir düşünceyi ifade etmek istiyor. Yanılıyor muyum acaba? Ne diyordu E.M.Horasani: "Onlar zararlarından emin oldukları için; dostlarını uzak tuttular. Kendilerine bağlamak ve kazanmak için de; düşmanlarını yakınlaştırdılar. Yakınlaştırılan düşman dost olmadı. Ama uzaklaştırılan dost düşman oldu. Herkes düşman safında birleşince yıkılmaları mukadder oldu"

birilerinin bizi sevmesinden önce acaba biz bizi seviyormuyuz.yılların ihmali bizde kerndi değerlerine güveni azaltmış.illede birilerine birsey anlatacagız diye onlara benzeme derdi ile kendımize yabancılasmısız.illede onların hatırı olsun diye vahyin bizden istedıklerını gizlemiş ve kendımızi ifade etmekten korkmuşuz.sankı gizlenecek vede kımselere gösteremeyecegımız kadar büyük sorunlarımız varmış gibi tebliğ ettiğimiz insanlara hoşgörünme adına hertürlü zilleti kabul edıyoruz.öyle ise önce kendı degerlerımıze bız ınanmalıyız ve inandıgımız gibi yasadığımızda isteyen bızı sevebılır isteyende bızı yaıplayabılır.değilmiki razı olması gereken bizden razı olsun gerisi boş...

Bir sevgi tercihi yapmak gerekiyorsa, herşeyimizde olduğu gibi sevgimizde de Allahu Tealanın hoşnutluğunu ve rızasını gözetmek gerek. Ve bu durumun, O nun kullarını O nu sevmeye davet ederken bile değişmemesi gerek. Bir başka deyişle, her ne olursa olsun emrolunduğumuz gibi dosdoğru olmak gerek. Birileri bizi eğri görüp bizi sevmekten vazgeçse bile.

BİZ i tabii ki herkes sevmesin.Ve tabii ki biz dahi HERKES i sevmeyelim..

Bizi biri lerden oluşan Muhammedi tebliğ ile BİR olana inanan ve adına biz denilen biricikler toluluğu sevsin.Sevgimiz, ümidimiz, beklentimiz biz e olsun..Bir bedenin uzuvları, bir binanın tuğlaları olan biz e.Gök ehli sevdiğinde yer ehline sevdirilen biri lerden oluşan biz e..Bir-Birlerine karşı merhametli/şefkatli, inkarcılara karşı azametli/cesaretli olan biz e..

Hangi bir i/biricik kişi; kalabalık olan, güruh olan, sayıca çok olan, bir olmayan ve bu sebeple biricik olamayan Muhammedi tebliğ ile BİR e inanmayan HERKES in sevgisini ister ki..Herkes in sevgisi nefret etkisi yapar biz üzerinde..

Biz BİRilerini, Biriler cemaati de Bizi sevsin..

metin bey sizin yazılarınızı herzaman takip ediyorum..yanlız bu yazınızda..tebliğ etmeyiniz mi diyorsunuz..bir yerlere gönderme mi yapıyorsunuz..

Sözümona ‘herkesin sevgisini kazanarak herkese tebliğde bulunma’ sevdasıyla, tebliğin gerçek muhatapları nezdinde bir derece sevimsizleşmeye, ‘kulak asıp yüz çevirmeyecekler’in bizden bir derece soğumasına ve uzaklaşmasına da sebebiyet veriyoruz.

yukarıdaki bu sözünüzle ne kastediyorsunuz..acarsanız sevinirim..selametle..

Yazının başlığındaki soruya şu şekilde cevap vermek isterim. Bizi herkes sevmesin. Hele Allah ve Resulünü sevmeyen ve onlar tarafından sevilmeyen hiç sevmesin. Zira insan sevdiğiyle beraberdir.